Cezary Harasimowicz „Chłopiec z lasu”, Wydawnictwo Agora dla dzieci.

Bohaterka książki na pierwszy rzut oka przypomina postać z tradycyjnego elementarza: ma na imię Ala i nie rozstaje się ze swym psem, Asem. Ala ma też pluszowego misia, kochającą mamę, tatę – leśnika o wesołych oczach i dom ze skrzypiącym drewnianym schodkiem. Na tym kończą się podobieństwa. W pakiecie dziewczynce trafiło się również spektrum autyzmu, które z jednej strony pozwala jej rozmawiać z psem, płotem czy łyżką, ale z drugiej – blokuje strachem przed nowymi sytuacjami, każe jak ognia unikać dotyku. Książka Harasimowicza, choć po okładkę jest zanurzona we współczesnych problemach, to znakomicie odrabia lekcje z baśniowych wątków. Mamy więc samotność „dziwnego dziecka” w szkole, ale też las budzący strach, gadające zwierzęta i zabawki oraz znaleziony w kniejach but, niebędący pantofelkiem zgubionym przez Kopciuszka, a przez Eliasa, małego uchodźcę. W opowieści Harasimowicza podniszczony dziecięcy but, na którego natrafia Ala, może być znaleziskiem „niewygodnym”, bo staje się wyrzutem sumienia świata dorosłych. Jak dziewczyna owładnięta własnymi strachami, obdarzona nadwrażliwością odnajdzie się w tej sytuacji?

Mimo że książka Cezarego Harasimowicza jest mocno uwikłana we współczesne konteksty, to nie przestaje być ponadczasową, głęboką przypowieścią o pokonywaniu strachu, współodczuwaniu i mądrości dzieciństwa. 

Małgorzata Wójcik-Dudek